Dr. Δημήτριος Κουτρούμπας
Αναντίρρητα η απαρχή της σύγχρονης δυτικής οδοντιατρικής παράδοσης εντοπίζεται στην Αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία ελληνική ιατρική γραμματεία. Ωστόσο παρά τον σφιχτό εναγκαλισμό της Οδοντιατρικής με την Ιατρική όπου θα ήταν αναμενόμενο η άσκηση της πρώτης να αποτελεί προνόμιο αποκλειστικά των ιατρών, εντούτοις παρατηρείται η εμφάνιση των πρώτων οδοντιάτρων. Επανειλημμένα στην ελληνική, αλλά και τη λατινική γραμματεία, γίνεται αναφορά σε ὀδοντικούς ἰατροὺς και dentales medicos δηλαδή ιατρούς οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με την ίαση των νόσων της στοματικής κοιλότητας, όπως αυτές περιγράφονται σε ιατρικές πραγματείες όπως το έργο Περὶ συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατὰ τόπους του Γαληνού της Περγάμου ή το νόθο έργο του Διοσκουρίδη Περὶ ἁπλῶν φαρμάκων. Ένας από τους πλέον εντυπωσιακούς τομείς της Αρχαίας Οδοντιατρικής αφορά τις κατασκευές για την αντιμετώπιση οδοντικών προβλημάτων, όπως η σταθεροποίηση εύσειστων δοντιών ή η προσθήκη τεχνητών δοντιών σε θέσεις ελλειπόντων είτε για καλλωπιστικούς είτε για λειτουργικούς σκοπούς. Μέχρι σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν ανακαλυφθεί περίπου 29 αρχαίες οδοντικές προσθετικές κατασκευές στην Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή περιοχές στις οποίες συγκροτείται η δυτική οδοντιατρική παράδοση. Το σύνολο αυτών των προσθέσεων σύμφωνα με την τεχνοτροπία τους μπορεί να διακριθεί σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α) αυτές που ανακαλύφθηκαν αποκλειστικά στην περιοχή της Ετρουρίας, οι οποίες υπολογίζονται σε περίπου 21 και β) οι υπόλοιπες οδοντικές προσθέσεις, οι οποίες ανακαλύφθηκαν σε διάφορες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου και υπολογίζονται περίπου σε 8.
Read this work at the World Public Library (library card needed).