Raúl Rodriguez Del Río
Xa non haberá máis tempo para aquel que ergueu ao ceo as súas mans, nin para a muller celestial nin para a besta. Semellante ao estrépito de moitas augas baixan as voces desde o monte Sión. Este cantar ou outro cantar, aforcado nas cítaras, repudiando a quen serviu con afecto. A palabra é mísera, o pensamento, pero non agardo que apartes os teus ollos. Como soportar entón a pureza? Ya no habrá más tiempo para aquél que levantó al cielo sus manos, ni para la mujer ni para la bestia. Semejante al ruido de muchas aguas, bajan las voces desde el monte Sión. Este cantar u otro cantar, ahorcado en las cítaras, repudiando a quien sirvió con afecto. La palabra es mísera, el pensamiento, pero no espero que apartes tus ojos. ¿Cómo soportar entonces la pureza?
Read this work at the World Public Library (library card needed).