Joan-Glaudi SERRA

Masquetas e Mariòtas (extrait)


***************


"QUESTIONS INNOCENTAS"
Dins son païs per delà la mar, lo sonavan l'Innnocent. Arrestava pas de pausar de questions nècias; de questions coma:
- Qual soi?
- Perqué soi nascut ?
- Perqué moriguèt ma maire?
- Se levarà deman lo solelh ?
- Quora i aurà pas mai la guèrra ?
- Ont van los sòmis quand òm se desrevelha?
- De qué servís de perdre de temps per ganhar d'argent ?
- Qu'es aquel Dieu que jamai lo pòdi pas véser ?
- Cossí se fa que son los vièlhs, vièlhs que tenon mai a la vida?
- Qu'es aquò que los òmes cercan totjorn endacom mai? E per el-meteis:
- Perqué rison quand me veson venir?
Òc, ne risián, totes los autres :lo conse, lo mèstre d'escòla enlunetat, lo preire amb son capelòt ponchut e sa rauba brodada, lo metge, lo marchand d'òli, e lo soldat, e la filha del lauraire, e l'escriveire public, e l'asinièr, e la puta...
Perque son pas de questions de pausar entre mond civilizats.
Eles, quand se trapavan, disián:
- Ont as crompat aquel casabèc qu'es una meravilha ?
- As ganhat a las corsas de camèls ?
- Qué i a aqueste ser a la television?
- Vas al Club ongan ?
- Avètz tastat lo coscos de A. ?
- Van se demenir las talhas?
- Qual es ton bramaire preferit?
- Vòtas per M. ?
"Aquò's interessant, aquò's la vida vidanta, aquò's una vision sana e realista del temps que sèm", se pensavan totes.
"L'Innocent? òm lo pòt pas tuar per aquò; e nos fa rire. Los reis avián lor fòl personal; las democracias se devon d'abalir lo fòl de totes..."
Mas, quand cadun se retrobava, la nuèit, dins son lèit, devestit, sol, orizontal, parallèl als autres jasents (los parallèls jamai non s'encontran), aquí li |L11
tornavan las questions de l'Innocent :
- Qual soi?
- Perqué soi nascut?
- Se levarà deman lo solelh?...
E lo ventre nosat, podiá pas mai dormir.
L'Innocent, el, roncava en risent als diables.
L'endeman se levava lo solelh. Cadun tornava botar en placa sas protèsis e sa cara de jorn defraunhada, penchenada, pintrada, cadun tornava cargar los vestits, avalissiá las questions de la nuèit, fasiá resurgar las del jorn. Cadun èra prèst.
Prèst a se sèire a son burèu, a bracejar dins son temple o dins son palaissòt, a comptar sos sòuses, a cargar son fusil, a butar sas bèstias, a escarcalhar las cuèissas...
Prèst a VIURE.