Ernest NEGRE

Contes de Gaulena (extrait)


**************


Me'n sovendrai
« Me'n sovendrai ! » Acò se diguèt tres còps lo meteis jorn a La Malena del Segalar del temps de l'emperaire Napòleòn lo segond. E val la pena d'oc contar.
L'avesque, un franchimand novèl vengut--s'apelava quicòm coma de Kerfaniòc--deviá venir confirmar dins la glèisa de La Malena. E lo rector, lo paure Darrigon, que voliá se far plan veire, aviá enfuscat lo còssol màger (lo mèra, se volètz) per que se faguès a l'avesque una recepcion a tot petar, que se'n parlès duncas a París !
Lo còssol màger, un Duran qu'abitava un castelon e se fasiá apelar de la Durandiá, èra pas plan devòt, mas voliá el tamben se far plan veire. 
Sosquèt d'armar los joinòmes de gròsses pistolets, e de far parlar la podra sus la plaça de la glèisa, quand Monsenhor arribariá. Acò se fasiá fèrme alara. Mas lo rector volguèt pas aquela pistoletada, que sacariá benlèu la petarruga a las cavalòtas grisas de l'atalage bisbal.
« E s'anàvem esperar l'avesque a caval ? » diguèt Francilhon del Riu. Acò tant-pauc se poguèt pas far: avián pas pro de sèlas a La Malena per montar un escavòt de cavalièrs que ne valguès la pena.
Finalament se décidèt que quelques joinòmes anarián esperar l'avesque a'n un quart de lèga, que desatalarián las ègas e a lor plaça tirarián la calècha.
Acò's aital qu'un polit dimars de junh, vèrs las detz oras, los sèt gojats qu'avián tirat al sòrt aquela annada esperàvan Monsenhor al Garric de Gil, a l'intrada de la comuna. Amb els èra lo còssol màger, tot esparracat sus l'esquina d'una cavala ventruda. Coma èra barbut e portava un capèl felut, fasiá pensar a'n un ors. Los sèt avián cargat lo polit veston de sarguinet e avián flocat lo capelon d'un riban roge, òc-ben roge, color bisbala !