Enric MOLIN

Complibat (extrait)


************


1. Preïstoria :
D'ont venian los òmes borruts que, los primièrs, abitèron nòstre païs ? 
Cossi s'apelavan ? Cossi vivian ? Qu'un nom avian donat a la contrada ? 
Quant de temps n'i a d'aquò ? Quantes de pòples son venguts dempièi òcupar nòstres penjals ? Après qualas batestas ?...
Los ròcs del Pic z'o dirian, belèu, se las pèiras parlavan. N'aurian tant a dire, aquelses ròcs, se podian escalcir los quaranta-mila ans d'istòria que precedan lo talhon menut qu'arribam, pecaire ! en maganhant, a coneisse quauque pauc.
A Complibat avèm pas de cròsas coma dins los Causses, ni de monuments preïstorics qu'ajen gardat memòria dels temps ancians. Tot juste se sabèm que de noms, coma « Aveiron », « Alzon », venon dels «Ibèras » aquel pòple qu'abitèt nòstre païs abant que los « Galeses » i arribèsson, sièis-cents ans abant Jesus-Crist. 
(Six Leçons d'Histoire du Rouergue, page 22, par Louis Bousquet). 

2. Lo nom :
Lo nom de Complibat se legis pel primier còp dins lo testament del Comte de Rodez, Ramon II, en 961, ont es escrich « Campolivado ». Dempièi, maites vielhs papièrs lo pòrtan « Campo Libato » o « Campus Libatus ». Lo francés ne faguèt « Compolibat », e dins nòstra lenga se dis « Complibat » (Coumplibat) .