Ramon GOGAUD

Mon Barri (extrait)


****************


Mon quartièr s'es bastit per mesura, a l'aurièra de la vila centrala, a despart, de l'autra riba de la rota. Fait d'ostals sarrats, arrucats l'un a l'autre o, al contrari, escartats per un òrt o un camp, s'es fargat coma una milgrana. Qualques camps malaisits d'assecar e qualquas vinhas vielhosas se daissèron bocinejar per devenir lo ben d'una cinquantena de proprietairis. Quand venguèri ieu, aquél barri fosquèt meu e lo demorèt, fòra de qualquas lunas mercrudas passadas lènc de l'ostal pairal. Lo dit quartièr siaguèt mon pè de cèl, se volètz. Tornem-z-i, tenètz...
La rota, disiái, marca una limita de nòstre quartièr puèi, alà, al cap de la vinha de la Còsta, una autra bòrna que dison " lo Molin " n'es una autra. Es un tròç de torn arrapat aquí desempuèi lo temps dal telegraf e brica una anciana demòra de molinièr, qu'aicí lo gran ven pas pro per de dire de noirir un farinièr e sa marmalha.
Doás bòrdas al nòrd: " Dedal "e " Fontgranda ", puèi lo riu de " Fresquel ", arrestan son espandida. E, per acabar, se pòdi dire, lo camin dal cementèri fa son autra frontièra. Se vos canta n'avètz qu'a me venir veser. Amassa, pas a pas, farem lo quartièr: dal temps passat a l'ora d'ara, o al revèrs, aquò rai. En caminant ausirem, probable, lo cant d'un recanton. La flaira d'un ostal nos vendrà e arribarem d'aise al cap d'una carrièra. Aquí qualque peiron nos servirà de banc per escotar una istòria vertadièra, per fintar una vesina trotinejanta, rama d'una autra tièra.
Per ne contar qualqu'autra.Cada endreit s'escriu atal, vertat ? L'aurelha a l'espèra, l'uèlh espelucaire, lo nas amagat darrièr un ridèl qu'un dit guinhaire escarta d'una rufa.