Peire GODOLIN

Le Ramelet Mondin (extrait)


**************


PRUMIERA FLORETA
A L'UROSA MEMORIA D'ENRIC LE GRAND
invincible rei de França e de Navarra.

STANÇAS
Jantis Pastorelets que dejós las ombretas
Sentètz apasimar le calimàs del jorn,
Tant que les auselets per saludar l'Amor
Uflan le gargalhòl de mila cançonetas. 
Petits Rius dont l'argent vesiadament gorrina,
Pradets ont le plaser nos envesca les uèlhs
Quand la joena sason vos carga de ramèls,
Ausètz consí se planh una Nimfa Mondina: 
«Quand del comun malur una nivol escura
Entrumic la clartat de mon astre plus bèl,
Ieu disi quand la mòrt damb le talh d'un cotèl
Crosèc le grand Enric sul libre de Natura,
De romecs de dolor mon arma randurada
Fugic del grand Solelh la pamparruga d'òr
Per anar dins un ròc plorar, d'uèlh e de còr
Del partèrra Francés la bèla flor tombada
Uèi torni prene vent per uflar ma museta
Que del Rei tan plangut entone una cançon;
Sur le brave LOIS regitarà le son,
Car al rasim reven l'aunor de la soqueta.
Que non nos vengan,plus bronzir per las aurelhas
Ni Cesar, ni le Grèc que moric pel talon;
Per dessús le volum dels Princes de valor
Un ENRIC a claufit le monde de mervelhas.
Les fortunables Reis dont le monde fa festa
Son coma de robins pausats en ròsa d'òr,
Ont le valent Enric tot braces e tot còr
Era le diamant qu'ondrava tot le rèsta. 
La Tèrra en tremolant al brut de sas armadas
Li donava la votz per son prumièr senhor,
Tan ben per le passar dins le temple d'Aunor
Le Cèl l'aviá format a vertuts reportadas. 
O florissa la Patz, ò toquèssa l'alarma,
La Justécia, la Fe, la Fòrça, la Bontat,
E tot çò que le Cèl dona per raretat
Coma l'aiga a la mar se randián a son arma.
Tanlèu que sur son front se pausèc la corona,
L'Englasi se neguèc al riu del debrembièr,
La Patz i va venir, que de son Olivièr,
I fec un bèl empeut sul Laurièr de Belonal.
De sas mila vertuts la preciusa richessa
Crompava d'un cadun le còr, e l'afeccion;
Son còs se fasiá véser un Cèl de perfeccion
Al lum de son esprit, Esclaire de sagessa.