Sonnet G.A. Bredero Tot sulcken grootheydt sal Amsterredam noch komen, Dat sy in treff'lijckheyd sal overwinnen Romen In deftigheyd van Raed, in Mannelijck gewelt, In Ooreloghs-beleyd, in Machtigheyd van gelt. Dat haer geblasen Faem sal snorren door de VVolcken, En dreygen met ontsagh de wijt-geleghen volcken, De Geelen Swarte-Moor, de Turck en Persiaen, Die sal haer mogentheydt om hulpe smeecken aen, En onder handelingh met haer als vrienden plegen Met Wissel, of met Waer, nae dattet komt gelegen, En doen gelijckelijck af-breuck en weder-stant Den Spaengiaert, vyandt van ons waerdich Vaderlandt, Al door 't bestieren van Godes voorsienicheden, En 't heerlijck beleydt der Staten onser Steden. Amoureus Liedtjen G.A. Bredero Op de Wijse: Dempohon, de wijl de Son O Valschen droch vol droch vol loch, vol ongetrou beloven, O snooden boef door wien ic proef de saussen van de Hoven, O Hem'len bly, ic clage dy mijn ongemeene rouwe En vreeckt u van de slimste Man, en alderslechtste Vrouwe, Die ghy hier siet, gedenckt u niet, gedenct u geender wijsen, Verrader boos geveynst en loos hoe ghy my pleecht te prysen, Met woorden soet, die myn gemoet opt heftichst noch door snijden, Myn Maechd'lijc hert creegh met u smert beweechlijc medelijden. En weetghy dan nu nergens van? van t'helsen noch vanhet strelen, Noch hoe dat ghy met dievery de cuskens pleecht te stelen, Doen u gesicht so valsch als licht myn aenschijn stijf aenschouden, Doen ghy my hat so lief gevat, en myn de vinghers douden. Doen stroyde ghy, de boevery, in onse soete koutjens, Ick lietet toe, en namt int goe, dat maeckten u so stoutjens, Dat ghy ontdeet, 'tis my nu leet, de haken van mijn Lijfjes, Mijn Borstjes ront, hert en gesont, verschickte ghy de schijfjes. Ten was nau'los, of 't roode vlos, quam op myn wangen dringen, Hoe sot was ic, maer in u schick, waert ghy te sonderlingen, Ghy waert so groen, cond'ick vermoen, op de verborgen netten, Die ghy beleyt, vol schallicheydt, voor myn onnoolste wetten. O listerst schalck, gelijc een Valck, een Duyfjen vangt int vliegen, So quaemdy my, met loosheyt by, myn slechtheyt te bedriegen, Bedreigen fiel, guyt sonder Ziel, hoe hebdy aengehouwen, Maer twou niet zyn, doen gaefdy myn, u houwelijcksche trouwen. Waerom helaes, ic sucht ic raas, en ic en cant niet keeren, Ghy hebt gerooft, t'geen dat myn hooft, by ider een deed eeren, Myn crans myn Croon, wel eer so schoon, en crachticj in het blincken Dat selfs de Son, daer noyt op won, maer liet syn stralen sincken. Dan nu de lust, wat is geblust, u geylheyts onvernoegen, Die gaet u zin, met nieuwe min, weer op een ander voegen, En ghy laet myn, in smart en pijn, in duysent swaricheden, O wreede och, en heb ic noch, niet leets genoech geleden. Siet vast myn schult, ick heb gedult, dat ghy een ander minden, Maer wat ghy doet, in myn gemoet, zuldy geen misdaet vinden, Doch so ghy gaet, en d'ooch eens slaet, int binnenst van u sinnen, Daer zuldy snel, sien claer en hel, de lichtheyt uwer minnen. En oft geviel, dat hier myn ziel, van t'lichaem sich wou scheyden, Ick sou myn doot, dan maken groot, door myn gestadicheyden, Ick sturft so lief, als ghe eerdief, te leven sonder rusten, Dats sonder trou, emt lang berou, in vleyschelijcke lusten. Kockje G.A. Bredero Stemme: Schoon Lief wilt myn troost geven &c. Truytje ick moet u loven, Want ghy weet meer te hovn Als d'Alderbraefste Kock, Met kunsjens te versieren, Met schilden en schockieren, Dat's seker sonder jock. 't Sy waer het is besproken, In Kamer of in Koken, Ick vind' u even drock, Met jongen en met oude, Met vrye en getroude, Dat's seker sonder jock. Met Burgers en met Boeren, Met Heeren en met Hoeren, Die ghy kent by de schock: Met Waerden, en Waerdinnen, God gheef oock hoese sinnen, Dat's seker sonder jock. Met Wevers, en met Snyers, Met Voer-luy, met Paert-ryers, Met Boef, met Bedel-brock, Met Aaterlinghs, met Basters, Met luy vol lof en lasters, Dat's seker sonder jock. Met snoode Duyvel-jaghers, Met Broeders en met Swaghers, In eenich hoeck of hock, Met Botters, valsche Speelders, Met Heelders en met Steelders, Dat's seker sonder jock. Met Schooyers, en Wijn-koopers, Met schraepers en laegh-loopers, Wel hoe ick krijgh de nock: By Armen, en by rijcken Laet ghy u goetheyt blijcken, Dat's seker sonder jock. Ghy slacht de goede Paerden Ghy werpt niemant ter aerden, Het valt als in Gods block: U goetheyt is rechtvaerdich, Wel een root rockjen waerdich Dat's seker sonder jock. Maer als sy 't u verwyten, Seght: die een hont wil smyten, Die vint wel haest een stock: Maer kundy u verbyten, 't Sal haer te meerder spyten, Dat's seker sonder jock. Die u hier over laken, Laat sy 't eens beter maken, Het zy om ringh of rock: Maer ofse schoon wat praten, Ghy seltet toch niet laten. Dat's seker sonder jock. Liedeken Snachts rusten meest die dieren, Oock menschen goet en quaat En mijn Lief goedertieren Is in een stillen staat; Maer ick moet eensaam swieren En cruysen hier de straat. Ick sie het swierich dryven, Ick sie de claare Maan, Ick sie dat ick moet blyven Alleen mistroostich staan. Ach lief wilt my gheryven Met troostelijck vermaan. Ach Lely hoogh verheven, Verheven in mijn sin, Mijn hoope van mijn leven, Ghewenschte schoon Vriendin, Wilt my, u jonstich, gheven Een lieve weder min. Met hoop en vrees bevanghen, Met een ghestaeghe stryt Van sorghen en verlangen, Verwacht ick nu ter tijdt Van u, myn troost, t'ontfangen t'Woort daar men lang om vrijt. Myn vruchteloos verwachten Myn commer niet en blust, Sult ghy my heel verachten, Och voester van myn lust? Maer siet, ick onbedachte Claagh, nu sy seyt en rust. Och, slaapt ghy myn behagen, Dewyl ick doe myn clacht? Wat baat my dan myn claagen Nu ghy den dooven slacht? Ick salt gheduldich draagen, Ick wensch u goeden nacht. Adieu Prinsesge jeughelijck, Mijn Vrou van mijn ghemoet, Adieu en droomt gheneughelijck En slaapt gerust en soet; Ach tis my soo onmeughelijck Te rusten als ghy doet. Gerbrand Adriaensz. Bredero Een seekere Harts-tocht oft ontroeringe, vvaer genomen uyt myn voelende gedachten, rechts voor mijn Op-trecken met het Vaandel G.A. Bredero De Eeren-Ampten zijn wel wensch'lijck by de menschen, Doch d'op-spraak acht ick meer als 't geen de and're wenschen: Dies ballanst mijn gemoed, dat vast met Reden wickt, Het geen een ander kloeckt; mijn moedich harte schrickt. De glori daer elck een met moeyten om sou loopen, Die soeck ick, laas! met schaamt, met anxst-sweet af te koopen. Wel hoe Garbrande, hoe! waar is u sin? u wit? Waer is dat stoute hart dat in u boesem zit? Wat heeft u fiere moed soo moedeloos verslaghen? Schroomt ghy met eeren hier de Prinçe-Vaan te draghen? Puft swavels licht geblick, en 't bald'ren vande Roers, 't Is sotte flauwigheyd; van bloodheyd werdmen boers. Recht op dijn eerlijck hoofd, al mochtet yemand laacken: Wie kan 't Ian-alleman doch recht te passe maacken? Bewerking van de vijfde psalm G.A. Bredero Gedenc mijn siel uws scheppers krachtich, Die al wat is eerst schiep uyt niet, En door zijn woord als noch gebiet, Troost u in hem hy sal waerachtich U sijn gedachtich. Verdraegt u leet en syt geduldigh In kommer-kans of tegenspoet. Erleght in al wat u ontmoet, Dat uwe sonden menichvuldich, Noch meer sijn schuldigh. Mijn ziele wilt toch overwegen De schoonheyt Gods, en 't groote goet Dat hy gestadigh aen u doet. En hoe ghy sijt (voor danck) daer teghen, Tot quaet geneghen. Ishet wonder dan dat Gods goetheden Haer wenden van u boosheyt af, En die beloont met straf op straf? God haet de sonden, en qua zeden, En dat met reden. Nochtans al schijnt, dat hy zijn ooren Voor u verstopt, en dickwijls dreyght, Soo is sijn goetheyt, eer geneyght Om u gebeden te verhooren Als tot zijn tooren. De Heer soeckt u niet te bedroeven Met ballinghschap, met kruys en noot, Met ouders, of met vrunden doot, Met achterklap van snoode boeven, Maer te beproeven. Draeght gelijckmoedigh al u spoeden, Want vanden Hemel komt ons af, De bedel-nap, de Conincx staf, De rijckdom en de arremoede Yder ten goede. Laet my o Heer! niet langer swerven Met een gemoet dus ongerust, En geeft mijn ziel geen hooger lust, Als in mijn hert u te verwerven, En wel te sterven. Gerbrand Adriaensz. Bredero (1585-1618) Voor-sangh Ick sieje wel, al gaeje snel U in het bosch vertrecken, O Maechdekijn! u klaar aenschijn En kundy niet bedecken Voor die u mint, myn Lief! ick bint, Ay! wnt u snelle voetjes! En ist u wil, so staet wat stil, Of gaet ten minsten soetjes! Laet mijn doch yet verwerven, siet, Op mijn lieve gebeetjes, En schort u gang, die my te langh Valt door u vlugghe treetjes! Komt vlyt u weer by my hier neer, In dese groene blaatjes, Als wy verle'en, de Sondach de'en Des avonts al wat laetjes. Als ick noch denck om het ghewenck, Om al ons blye kuurtjes, Van ons ghevry en hoe dat wy Vertelden avontuurtjes, Daer wy den tijt met wierden quyt, En van die nieuwe dansjes En was daer geen dan gy alleen, Die van de Roose-Kransjes. Komt weest niet schuw, t'is hier so luw Vol dichte Eglentiertjes; Mijn hart verheught hier door de vreucht Van die vrolycke diertjes 't Wildt danst en springt, 't ghevoghelt singt, 'tIs hier vol blije lusjes, Waert ghy hier nu, ick segghet u, Ghy kreecht wel duysent kusjes. Ick gis ghy vliet uyt vreese niet Voor dese dreygementjes, Maer wilt misschien na hooger sien, Of na de jonge ventjes, Die ghy bekoort en licht verdoort Door u beveynsde grilletjes, Daer gy uyt suycht u lust, en buycht Haer hertjes na u willetjes. Wie eens aenschout u hayr als gout, Of u ghebloosde wanghen En roode mont, die is terstont, Al eer hy 't weet, gevanghen: Want u gesicht boeyt ons seer licht In onsichtbaere kluysters En u schoonheyt ons voort verleyt Door haer besond're luysters. t'Hert dat ghy neemt, flucx vervreemt Van alle sijn vriendinnetjes: Mits ghy onstelt in 't soet ghewelt Voor uwe lichte sinnetjes, Die troertigjes en boertigjes Vloeyen van soete kluchtjes: Daer ghy wel weet, dat ghy me smeet Soo veel verliefde suchtjes, En 't is genoech, ick hijgh en swoegh, Mijn uitverkooren Troosje! Ick ben so moe, doet als ick doe, En rust u hier een poosje. Hoe moochdy mijn so hatich sijn, So strafjes en soo fiertjes? Ick sieje wel, al gae-je snel, 'tZijn u dreutsche maniertjes.