August LIESCH
    Den Taucher
    (Fräi nom Friderech vu Schiller)
    Wie wot de Spronk?
    Heit steet méng eelst Duechter,
    S'as nët méi jonk,
    An och nët grad schéin,
    Mä se kritt duerfir
    Vill Geld a vill Saachen a Sëlwergeschier.
    Déi gëlden Zalettchen hei
    Fléit nondikass!
    An d'Uelzecht elo
    wou s'am déifsten as.
    An dee mer s'erëmbréngt,
    Dee kann se behalen
    A méng Duechter, onst Kätti
    As him zou Gefalen. -»
    Sou rifft de Kinnek,
    Zu gläicher Zäit
    Hat hien d'Zalettchen
    An d'Uelzecht gehäit
    An d'Jongen, déi stin do
    Niewent dem Kätt
    De Jang an den Hari,
    Den Nick and de Mätt
    De Klos an den Tunn,
    De Fränz an de Frinn
    - Esou laang scho war d'Uelzecht
    Gebotzt nët méi gin.
    Se stin do ze brucken,
    An all hun se d'Flemm.
    Op eemol du koum een,
    'T war een aus der Schwämm.
    An alles rifft,
    An alles as frou,
    Hien denkt: Haalt d'Mailer zou,
    Ech weess, wat ech mengen,
    Ech fleet him op d'Kätt
    Wann ech nëmmen d'gëlden
    Zalettchen hätt ...»
    E spréngt och an d'Waasser,
    En däicht op de Fong,
    Dat éischt wat e bréngt,
    War en zrassege Schong.
    Sou bal e konnt schwätzen,
    Du sot en: Dat as, ménger wärrech,
    Do ënnen en Dreck!
    Et fënt ee vun allem,
    Mee nët wat ee sicht,
    A keen Däiwel ka soen,
    No wat dat et richt.»
    E stong do ze zabblen,
    Well d'ware gewëss
    Eng Wochen ër dräi
    No der Schuebermëss.
    De Kinnek rifft:
    An d'Kätti seet och:
    . -
    Fir d'zweet Kéier däicht en,
    Mä du gong et schif
    En as an de Potschamben
    Hänke blif.
    
 Lëtzebuergesch