Ambrosius

Hymni



*****************



SANCTI AMBROSII MEDIOLANENSIS EPISCOPI HYMNI 


HYMNUS I.

Aeterne rerum conditor, 
Noctem diemque qui regis, 
Et temporum das tempora, 
Ut alleves fastidium, 
Praeco diei jam sonat, 
Noctis profundae pervigil, 
Nocturna lux viantibus, 
A nocte noctem segregans. 
Hoc excitatus Lucifer, 
Solvit polum caligine, 
Hoc omnis errorum chorus, 
Viam nocendi deserit. 
Hoc nauta vires colligit, 
Pontique mitescunt freta, 
Hoc ipsa petra Ecclesiae 
Canente, culpam diluit. 
Surgamus ergo strenue, 
Gallus jacentes excitat, 
Et somnolentos increpat, 
Gallus negantes arguit. 
Gallo canente, spes redit, 
Aegris salus refunditur, 
Mucro latronis conditur, 
Lapsis fides revertitur. 
Jesu, labantes respice, 
Et nos videndo corrige; 
Si respicis, lapsus cadunt, 
Fletuque culpa solvitur. 
Tu lux refulge sensibus, 
Mentisque somnum discute: 
Te nostra vox primum sonet, 
Et vota solvamus tibi. 


HYMNUS II.

Deus creator omnium, 
Polique rector, vestiens 
Diem decoro lumine, 
Noctem soporis gratia. 
Artus solutos ut quies 
Reddat laboris usui, 
Mentesque fessas allevet, 
Luctusque solvat anxios. 
Grates peracto jam die, 
Et noctis exortu preces, 
Votis, reos ut adjuves, 
Hymnum canentes solvimus. 
Te cordis ima concinant, 
Te vox canora concrepet, 
Te diligat castus amor, 
Te mens adoret sobria. 
Ut cum profunda clauserit 
Diem caligo noctium, 
Fides tenebras nesciat, 
Et nox fide reluceat. 
Dormire mentem ne sinas, 
Dormire culpa noverit, 
Custos fides refrigerans, 
Somni vaporem temperet. 
Exuta sensu lubrico, 
Te cordis alta somnient; 
Nec hostis invidi dolo 
Pavor quietos suscitet. 
Christum rogemus et Patrem, 
Christi Patrisque Spiritum, 
Unum potens per omnia 
Fove precantes Trinitas. 


HYMNUS III.

Jam surgit hora tertia, 
Qua Christus ascendit crucem, 
Nil insolens mens cogitet, 
Intendat affectum precis. 
Qui corde Christum suscipit, 
Innoxium sensum gerit: 
Votisque praestat sedulis, 
Sanctum mereri Spiritum. 
Haec hora qua finem dedit 
Diri veterno criminis, 
Mortisque regnum diluit, 
Culpamque ab aevo sustulit. 
Hinc jam beata tempora 
Coepere Christi gratia: 
Fide replevit veritas 
Totum per orbem Ecclesias. 
Celso triumphi vertice, 
Matri loquebatur suae: 
En filius, mater, tuus; 
Apostole, en mater tua. 
Praetenta nuptae foedera 
Alto docens mysterio; 
Ne virginis partus sacer 
Matris pudorem laederet. 
Cui fidem coelestibus 
Jesus dedit miraculis: 
Nec credidit plebs impia; 
Qui credidit, salvus erit. 
Nos credimus natum Deum, 
Partumque Virginis sacrae, 
Peccata qui mundi tulit, 
Ad dexteram sedens Patris. 


HYMNUS IV.

Veni, redemptor gentium, 
Ostende partum Virginis, 
Miretur omne saeculum: 
Talis decet partus Deum. 
Non ex virili semine, 
Sed mystico spiramine, 
Verbum Dei factum caro, 
Fructusque ventris floruit. 
Alvus tumescit Virginis, 
Claustrum pudoris permanet, 
Vexilla virtutum micant, 
Versatur in templo Deus. 
Procedens de thalamo suo, 
Pudoris aula regia, 
Geminae Gigas substantiae, 
Alacris ut currat viam. 
Egressus ejus a Patre, 
Regressus ejus ad Patrem; 
Excursus usque ad inferos, 
Recursus ad sedem Dei. 
Aequalis aeterno Patri 
Carnis tropaeo accingere 
Infirma nostri corporis 
Virtute firmans perpeti. 
Praesepe jam fulget tuum, 
Lumenque nox spirat novum, 
Quod nulla nox interpolet, 
Fideque jugi luceat. 


HYMNUS V.

Illuminans Altissimus 
Micantium astrorum globos, 
Pax, vita, lumen, veritas, 
Jesu fave precantibus. 
Seu mystico baptismate 
Fluenta Jordanis retro 
Conversa quondam tertio 
Praesente sacraris die. 
Seu stella partum Virginis 
Coelo micans signaveris; 
Et hac adoratum die 
Praesepe Magos duxeris. 
Vel hydriis plenis aquae 
Vini saporem infuderis: 
Hausit minister conscius, 
Quod ipse non impleverat. 
Aquas colorari videns, 
Inebriare flumina; 
Mutata elementa stupent 
Transire in usus alteros. 
Sic quinque millibus viris 
Dum quinque panes dividis, 
Edentium sub dentibus 
In ore crescebat cibus. 
Multiplicabatur magis 
Dispendio panis suo: 
Quis haec videns mirabitur 
Juges meatus fontium? 
Inter manus frangentium 
Panis rigatur profluus: 
Intacta quae non fregerant, 
Fragmenta subrepunt viris. 


HYMNUS VI.

Orabo mente Dominum, 
Orabo simul spiritu; 
Ne vox sola Deo canat, 
Sensusque noster alibi 
Ductus, aberret fluctuans, 
Vanis praeventus casibus. 


HYMNUS VII.

Splendor Paternae gloriae, 
De luce lucem proferens, 
Primordiis lucis novae 
Diem dies illuminans. 
Verusque sol illabere, 
Micans nitore perpeti, 
Jubarque sancti Spiritus 
Infunde nostris sensibus. 
Votis vocemus et Patrem, 
Patrem perennis gloriae, 
Patrem potentis gratiae, 
Culpam releget lubricam. 
Informet actus strenuos, 
Dentes retundat invidi, 
Casus secundet asperos, 
Donet gerendi gratiam. 
Mentem gubernet et regat, 
Casto fideli corpore, 
Fides calore ferveat, 
Fraudis venena nesciat. 
Christusque nobis sit cibus, 
Potusque noster sit fides, 
Laeti bibamus sobriam 
Ebrietatem Spiritus. 
Laetus dies hic transeat, 
Pudor sit ut diluculum, 
Fides velut meridies, 
Crepusculum mens nesciat. 
Aurora cursus provehit, 
Aurora totus prodeat 
In Patre totus Filius 
Et totus in Verbo Pater. 


HYMNUS VIII.

Aeterna Christi munera, 
Et martyrum victorias, 
Laudes ferentes debitas, 
Laetis canamus mentibus. 
Ecclesiarum principes, 
Belli triumphales duces, 
Coelestis aulae milites, 
Et vera mundi lumina. 
Terrore victo saeculi,
Spretisque poenis corporis, 
Mortis sacrae compendio, 
Vitam beatam possident. 
Traduntur igni martyres, 
Et bestiarum dentibus, 
Armata saevit ungulis 
Tortoris insani manus, 
Nudata pendent viscera, 
Sanguis sacratus funditur, 
Sed permanent immobiles 
Vitae perennis gratia. 
Devota sanctorum fides, 
Invicta spes credentium; 
Perfecta Christi charitas, 
Mundi triumphat principem. 
In his Paterna gloria, 
In his voluntas Filii, 
Exsultat in his Spiritus, 
Coelum repletur gaudiis. 
Te nunc, Redemptor, quaesumus, 
Ut ipsorum consortio 
Jungas precantes servulos, 
In sempiterna saecula. Amen. 


HYMNUS IX.

Somno refectis artubus, 
Spreto cubili surgimus, 
Nobis, Pater, canentibus 
Adesse te deposcimus. 
Te lingua primum concinat, 
Te mentis ardor ambiat; 
Ut actuum sequentium 
Tu, sancte, sis exordium. 
Cedant tenebrae lumini, 
Et nox diurno sideri; 
Ut culpa quam nox intulit, 
Lucis labascat munere. 
Precamur iidem supplices, 
Noxas ut omnes amputes; 
Ne ore te canentium 
Lauderis in perpetuum. 
Praesta, Pater piissime, 
Patrique compar unice, 
Cum Spiritu paraclito 
Regnans per omne saeculum. 


HYMNUS X.

Consors paterni luminis, 
Lux ipse lucis, et dies, 
Noctem canendo rumpimus, 
Assiste postulantibus. 
Aufer tenebras mentium, 
Fuga catervas daemonum: 
Expelle somnolentiam, 
Ne pigritantes obruat. 
Sic, Christe, nobis omnibus 
Indulgeas credentibus; 
Ut prosit exorantibus, 
Quod praecinentes psallimus. 


HYMNUS XI.

O Lux beata Trinitas, 
Et principalis unitas, 
Jam sol recedit igneus, 
Infunde lumen cordibus. 
Te mane laudum carmine, 
Te deprecamur vespere, 
Te nostra supplex gloria, 
Per cuncta laudet saecula. 


HYMNUS XII.

Fit porta Christi pervia, 
Referta plena gratia, 
Transitque Rex, et permanet, 
Clausa, ut fuit, per saecula. 
Genus superni luminis, 
Processit aula virginis, 
Sponsus, redemptor, conditor, 
Suae gigas Ecclesiae. 
Honor matris et gaudium, 
Immensa spes credentium, 
Per atra mortis pocula, 
Resolvit nostra crimina.