Appendix Vergiliana Priapeum Quid hoc novi est? quid ira nuntiat deum? silente nocte candidus mihi puer tepente cum iaceret abditus sinu, Venus fuit quieta, nec viriliter iners senile penis extulit caput. Placet, Priape, qui sub arboris coma soles, sacrum revincte pampino caput, ruber sedere cum rubente fascino? at, o Triphalle, saepe floribus novis tuas sine arte deligavimus comas, abegimusque voce saepe, cum tibi senexve corvus impigerve graculus sacrum feriret ore corneo caput. vale, nefande destitutor inguinum, vale, Priape: debeo tibi nihil. iacebis inter arva pallidus situ, canisque saeva susque ligneo tibi lutosus affricabit oblitum latus. At, o sceleste penis, o meum malum, gravi piaque lege noxiam lues. licet querare: nec tibi tener puer patebit ullus, +inminente+ qui toro iuvante verset arte mobilem natem, puella nec iocosa te levi manu fovebit, adprimetve lucidum femur. bidens amica Romuli senis memor paratur, inter atra cuius inguina latet iacente pantice abditus specus vagaque araneosus obsidet forem situs. tibi haec paratur, ut tuum ter aut quater voret profunda fossa lubricum caput. licebit aeger, angue lentior, cubes, tereris usque donec, a, miser, miser triplexque quadruplexque compleas specum. superbia ista proderit nihil, simul vagum sonante merseris luto caput. Quid est, iners? pigetne lentitudinis? licebit hoc inultus auferas semel: sed ille cum redibit aureus puer, simul sonante senseris iter pede, rigente nervos excubet lubidine, et inquietus inguina arrigat tumor, neque incitare cesset, usque dum mihi Venus iocosa molle ruperit latus.