ko^skek

me koˆskek ava kir
stûn ji tirêjên ˆseveqa nemrûd
pace ji dengê hesenê cizîrî 

pelê payîzê



govendek destpêdike li bilindahîyê 
xwe li ba dike pelekî ji rengê hemû zer û soran
li ber bayê sar î payîze

tenê lerz e ew 
li vê berêvara dereng

li jêr dinêre
li axê
li jor
li asîmanê ji ewrên rengerisas tikandî dinêre
ne dest ji darê dibe
ne dikare li hember gazîya axê xwe ragire

werr 
dudil dimîne demekê
paˆsê
xwe ber dide
bi giranî datê xwarê

li jor dinêre careka din 
li asîmanê bilind
li pelên mayî

bî keser radimûse axê
û 
piˆsta xwe dide bayê hênik
hiltîne serê xwe 
diçe 

di dil de xembarîya refên çivîkên koçer
gelî


...top û tivinga gulle barandin, ˆsûr û satorên ku pê dipesinin û singoyên wanî ku ferqa zikekî bihemle, zarûkek berˆsîr û kalekî heˆstê salî nasnakin, nesekinîn... mêr û jinan, keç û xortan, pîr û kalan wek hev para xwe stendin ji mirinê ... û agir berî avahîyan, berî dexla dan, daku -weka ku hatîye gotin- giya jî ˆsîn nebe li dewsa ew tê re çûne...

guh neda qîr û gazîyan
xwe hil avêt agir
dabiland sîûsê gundan
wek dêwekî bi heftê serî


... ˆsivanan hew pezê xwe çêrandin li evan mêrgên binavûdeng, dapîr hew çîrok gotin ji nevîyên xwe re, keç hew bi nazdarî bi destên xortan girtin, hew dengê def û zirnê mizgînîyan ragihandin, ne kûçkê meyê kullek êdî dikare birreyê, ne jî pisîka me divê bireve... ji wê rojê pê va kanîya me, girt xwe berî binê erdê da, ne kesî êdî wê dît, ne jî saloxê wê bihîst...

agirê pîroz û jiyanbexˆs
van zaliman 
çi anîn serê te jî 
yê me jî

dema agir li pey xwe nihêrt
fedî kir ji agirbûna xwe 
rabû rûyê xwe reˆs kir
yên wan jî bi xwe re