تلويزيون هاي ديجيتال‏
اميد ممتحن
چكيده
بيش از نيم قرن از اختراع و عرضه تلويزيون‏ مي گذرد. اين رسانه تصويرى در زندگى روزمره‏ مردم جاى ويژه‏اى يافته است. استانداردهاى اين‏ تكنولوژى كه مدتها پيش وضع شده است هم‏ اكنون صنايع و توليدات زيادى را رهبرى مى نمايد. هيچ استاندارد ديگرى اين همه خدمات و توليدات نداشته و نتوانسته است چنين زمان طولانى در اين‏ پيشرفت سريع تكنولوژى بدون تغيير باقى بماند. تلويزيون هاي ديجيتال از يك تحول عظيم در رسانه‏هاى تصويرى خبر مى دهند. اين تكنولوژى‏ جديد كه بر پايه روش هاى ديجيتال استوار است، ويژگى ها و توانايى هاى جديدى متناسب با نيازهاى‏ نوين جامعه بشرى ارايه مى نمايد. بررسى و تحقيقات براى تحقق سريع تر اين دستاورد نو، انجام‏ مى پذيرد. كليد واژه : تلويزيون ديجيتال، تصاوير متحرك، فشرده سازى، تلويزيون با كيفيت بالا (HDTV)
مقدمه:
تلويزيون كه بيش از 50 سال پيش اختراع و عرضه شد به عنوان يك وسيله كارآمد و گاه‏ ضرورى مورد توجه بوده است.به واسطه اين‏ تكنولوژى صنايع و توليدات زيادى رشد و گسترش يافته‏اند و سرمايه زيادى در اين بخش در جريان است. هم اكنون نزديك به يك ميليارد گيرنده تلويزيونى در سراسر دنيا وجود دارد و تعداد كانال هاى ارايه دهنده برنامه هاى تلويزيونى‏ بالغ بر چند صد كانال مىباشد. اين صنعت عظيم‏ به يك حالت متعادل و يكنواخت رسيده است. پيدايش و استفاده روش هاى ديجيتال در كاربردهاى مختلف و دستاوردهايى كه اين روش ها به همراه دارند از يك سو و نياز و ترغيب براى‏ جايگزين كردن استانداردهاى كهنسال تلويزيون‏ از سوى ديگر خبر از يك تحول بزرگ در تكنولوژى تلويزيون مى دهد. تلويزيون هاي‏ ديجيتال نسل جديد رسانه تصويرى هستند كه‏ سيگنال هاى حامل اطلاعات در آنها اساسا به صورت رقمى و ديجيتال مى باشند. رشد روزافزون علوم و تكنولوژى در شاخه هاى مختلف‏ و نيز پيشنهاداتى كه براى همراه شدن رسانه هاى‏ تصويرى با اين پيشرفت ها مطرح مى شود، تلويزيون ديجيتال را هر چه بيشتر به واقعيت نزديك مى نمايد. بايد مقدمات مختلفى فراهم و موانع زيادى حذف گردند تا اين تحول جامه عمل‏ به خود بپوشد. در اين مقاله ابتدا به معرفى‏ تلويزيون ديجيتال و عوامل لازم براى پيدايش آن‏ مى‏پردازيم. در بخش 2 ويژگى‏ها و نيز نكات مبهم‏ استفاده از اين رسانه جديد بيان مى‏شود. بخش 3 به چشم‏اندازهاى آينده اين تكنولوژى اشاره‏ مى نمايد. در بخش 4 نيز جمع بندى و نتيجه گيرى‏ ارايه مى گردد.
سيستم هاى تلويزيون آنالوگ سابقه طولانى در كشورهاى پيشرفته دارند.استاندارد وضع شده‏ بر روى اين سيستم ها در مدت زمان زيادى‏ بدون تغيير مانده است. تنها در مواردى‏ پيشرفت هايى، آن هم به صورت سازگار با روش هاى قديمى، انجام پذيرفته است. به‏ عنوان مثال پس از رايج شدن تلويزيون هاي‏ رنگى هنوز سيگنال هاى تلويزيونى توسط گيرنده هاى سياه و سفيد قابل نمايش اند. با توجه به تغييرات و پيشرفت سريع تكنولوژى‏ در زمينه‏هاى مختلف و با به‏وجود آمد نيازهاى‏ جديد نظير كنفرانس ويدئويى و رسانه هاى‏ چند محيطه و نيز اشباع تدريجى بازار و فعاليت هاى وابسته به رسانه هاى تصويرى، به‏نظر مى رسد كه تكنولوژى رايج تلويزيونى‏ احتياج به يك نوگرايى و تغيير بنيادى دارد. تلويزيون رقمى يا ديجيتال يك تحول در زمينه تكنولوژى تصوير خواهد بود. در اين روش جديد انتقال و نمايش تصاوير، اطلاعات همواره به صورت رقمى ذخيره و يا پردازش مى‏شوند. استانداردهاى جديدى بر نحوه‏ ساخت و ارسال سيگنال هاى ديجيتال‏ حكمفرماست و مزايا و دستاوردهاى تازه‏اى‏ نيز به ارمغان مى آورد. در يكى دو دهه اخير از قابليت هاى روش ديجيتال در تلويزيون هاي رايج استفاده‏ مى‏شده است. به عنوان مثال در استوديوهاى‏ فيلمبردارى براى انجام افكت هاى تصويرى و يا مخلوط كردن تصاوير ابتدا سيگنال هاى‏ آنالوگ را به ديجيتال تبديل مى كنند. سپس با بهره از روش هاى رقمى، پردازش هاى لازم را انجام مى دهند. در نهايت سيگنال آنالوگ‏ مربوطه را از خروجى هاى ديجيتال استخراج‏ مى نمايند. نمونه ديگر استفاده از سيستم‏ ارسال متن مي باشد. اين سيستم در زمانى كه‏ اطلاعات تصويرى مفيدى مخابره نمى گردد (مثلا زمان برگشت بيم الكترونى از سمت راست پايين صفحه به گوشه‏ سمت چب بالاى‏ تصوير) اقدام به ارسال داده هاى ديجيتال با دامنه كم مى نمايد. اين داده ها حاوى اطلاعات مختلفى همانند برنامه پرواز هواپيما، اخبار هواشناسى و ... مي باشند كه توسط دستگاهى‏ كه بر روى گيرنده تلويزيونى نصب مى شود به صورت متن بر روى تصوير قابل نمايش اند. اين روش در حدود 20 سال است كه در انگلستان استفاده مى شود. برخلاف استفاده هاى محدود و مقطعى از قابليت هاى سيگنال ديجيتال، تلويزيون به طور كامل بر روش هاى رقمى استوار است. بدين‏ معنى كه پردازش، فيلتركردن، مدولاسيون، ارسال و ... همگى به صورت روش هاى‏ ديجيتال بر روى سيگنال هاى ديجيتال انجام‏ مى‏پذيرند. در استانداردى كه براى تلويزيون هاي‏ ديجيتال ارايه شده، تعداد نقاط قابل تفكيك‏ در راستاى افق 720 و تعداد خطوط افقى‏ 480 (استاندارد امريكايى) تعيين گرديده‏ است. همچنين تعداد 8 بيت براى تعيين‏ روشنايى و 8 بيت نيز جهت رنگ هر نقطه در نظر گرفته شده است. اگر براى داشتن تصاوير متحرك 30 تصوير در ثانيه نمايش داده شود مقدار 165/89 Mbit/s داده مورد نياز است. اگر خطوط غيرقابل ديد بالا و پايين صفحه و نيز نوارهاى تيره كنار تصوير را در نظر بگيريم، نرخ داده هاى تصاوير متحرك به 216 ميليون‏ بيت بر ثانيه افزايش مى يابد كه نرخ بسيار زيادى است. اين حجم عظيم داده را چگونه‏ مى توان در باند فركانسى تلويزيون كه حداكثر 8 MHZ مىباشد ارسال نمود ؟ مهم ترين نيازهاى تلويزيون هاي ديجيتال‏ به‏صورت زير بيان مى‏شود.
1 - ادوات الكترونيكى (ICهاى) پرقدرت براى پردازش، ضبط و دوباره سازى تصاوير. 
2 - روش هاى فشرده سازى اطلاعات با كيفيت و قابليت بالا جهت عملى كردن ارسال داده‏هاى تصويرى. با توجه به پيشرفت هاى سريع تكنولوژى‏ نيمه هادى و درخواست و استفاده‏ روزمره و فراوان از ادوات الكترونيكى در كاربردهاى‏ مختلف، اين قطعات از توانايى ها و قابليت هاى‏ متنوع و برجسته‏اى برخوردار شده‏اند. از اين رو نياز تلويزيون هاي ديجيتال به اين‏ وسايل به راحتى برطرف مى گردد. مهم ترين و اصلى ترين نياز تلويزيون هاي‏ ديجيتال روش هاى فشرده سازى تصوير است. فشرده سازى تصوير شاخه‏اى از تحقيقات مورد توجه محافل علمى جهان مىباشد. در اين زمينه دستاوردهاى اميدواركننده و رضايت بخشى ارايه شده است و هنوز هم‏ جاى پيشرفت دارد. در روش هاي نوين فشرده‏سازى تصوير، با تلفيق چندين روش مرسوم كاهش نرخ داده، به‏ نسبت هاى زيادى اطلاعات را فشرده‏ مى‏ نمايند. روشى كه بيش از همه براى كاربرد در تلويزيون هاي ديجيتال مورد توجه قرار گرفته است روش فشرده‏سازى 2-MPEG مىباشد. اين روش كه در سال 1994 تحت عنوان استاندارد ISO 13818 منتشر شد تصاوير متحرك تلويزيون ديجيتال را با نرخى‏ كمتر از 10 Mbit/s در دسترس قرار مى‏دهد. همچنين داراى يك الگوريتم داخلى براى‏ فشرده‏سازى صوت مىباشد. بهبود و پيشرفت روش هاي پيشنهادى براى رسيدن به يك‏ استاندارد قطعى با كيفيت خوا همچنان ادامه‏ دارد. معرفى و ارايه يك تكنولوژى جديد همواره با طرفدارى و مخالفت همراه است گروهى با برشمردن مزايا و نكات برجسته‏ دستاورد جديد، به‏كارگيرى آن را منطقى و لازم‏ مى‏دانند. در عوض دسته‏اى ديگر با مطرح‏ كردن ايرادها و نقايص طرح، و جود آن را حداقل غيرضرورى قلمداد مى‏كنند. طرفداران‏ تلويزيون ديجيتال امكانات جديدى را برمى شمارند كه مهم ترين آنها در زير آمده‏ است. 
الف - امكان پخش برنامه ها با كيفيت متفاوت : هنگام استفاده از سيگنال هاى‏ ديجيتال امكانات و انتخاب هاى بيشترى در اختيار خواهد بود. با استفاده از اين اختيارات تهيه‏كنندگان طيف هاى مختلف تماشاگران را راضى نگه خواهند داشت. متقاضيان مختلف‏ با توجه به نياز و توانايى خود مىتوانند برنامه‏هايى با كميت و كيفيت متفاوت را انتخاب نمايند. در تلويزيون هاي ديجيتال اين‏ امكان پيش بينى شده است كه برنامه‏ها با كيفيت مختلف عرضه و پخش گردند. تصوير به طور همزمان مىتواند توسط يك گيرنده‏ معمولى با كيفيت عادى و توسط گيرنده‏ پيشرفته با كيفيت برتر نمايش داده شود. اين‏ كار با اختصاص كانال‏هاى بيشتر به يك برنامه‏ و يا با ارسال سيگنال هاى حاوى اطلاعات اضافى، با توان كم، در باندهاى محافظ بين‏ كانال‏ها امكان‏پذير است. همزيستى استانداردهاى متفاوت: در تكنولوژى رايج تلويزيونى يكى از مشكلات توليدكنندگان بين‏المللى وجود استانداردهاى‏ متفاوت است. برنامه‏اى كه با استاندارد امريكايى توليد مى گردد براى عرضه در كشورهاى اروپايى، با مشكلات تبديل‏ استاندارد روبروست. از طرف ديگر استانداردهاى جديد تلويزيون ديجيتال نظير استاندارد فشرده سازى داراى پارامترهاى قابل‏ تغيير مىباشند كه در نتيجه داراى ساختارى‏ انعطاف پذير و عملكردى متغير هستند. از اين رو در تكنولوژى جديد براى رفع اين‏ مشكلات، امكان استفاده از چند استاندارد فراهم شده است. در كاربردهاى ديجيتال‏ تبديل استانداردها راحت تر صورت مى‏پذيرد و در اغلب موارد اين تبديل به صورت نرم‏افزارى قابل انجام است. 
ب - كانال‏هاى انتخابى: سيگنال هاى‏ ديجيتال اين قابليت را دارند كه اطلاعات توضيحى در مورد تصوير را به عنوان جزيى از تصاوير و يا در خلال آنها منتقل نمايند (همانند سيستم ارسال متن كه قبلا اشاره‏ شده). از آنجايى كه داده‏هاى تصوير نرخ بالايى دارد، نرخ داده‏هاى مربوط به توضيحات كه بيشتر به صورت متن ارايه مى‏گردد ناچيز مىباشد. اطلاعات توضيحى اين امكان را به‏ استفاده كننده مى‏دهد كه با بررسى و مطالعه‏ آنها در هر زمان دلخواه برنامه‏هاى موردنظر خود را انتخاب نمايد. 
ت - تبديل زمان به مكان: در تلويزيون هاي رايج برنامه‏ها در احاطه زمان‏ قرار دارند. هيچگاه نمىتوان برنامه را دوباره‏ پخش و يا از آينده آن اطلاعى كسب كرد. تنها بايد منتظر ماند و با گذشت زمان تصاوير را جز به جز مشاهده نمود. با قرار گرفتن‏ اطلاعات توضيحى در سيگنال هاى تلويزيون‏ ديجيتال (كه در قسمت قبل اشاره شد) اين‏ امكان به وجود مى‏آيد كه تماشاگر به ميل خود مرورى بر برنامه پخش شده و يا نگاهى به‏ برنامه‏هايى كه نمايش داده خواهند شد، بنمايد. در واقع فهرست اطلاعات تصويرى در دسترس خواهد بود. مثلا مىتوان آگاهى يافت كه در چه زمان از فيلم، هنرپيشه مورد نظر بر روى صحنه ظاهر مى‏شود. علاوه بر اين قابليت ها، نگهدارى تصاوير و يا بازنگرى آنها به مدت زمان محدود امكان‏ پذير خواهد بود. شما مى توانيد براى چند لحظه پخش برنامه مورد علاقه خود را متوقف‏ كنيد، كتاب در حال مطالعه را ببنديد، آن را در گوشه‏اى بگذاريد و با خيال راحت به تماشاى‏ برنامه از آغاز آن بپردازيد. در اين حالت داده‏ها به صورت موقت در حافظه جانبى گيرنده‏ نگهدارى مى‏شوند و يا با ارسال متوالى‏ نمونه‏هاى تاخيريافته برنامه از چندين كانال‏ در دسترس مىباشند. 
ث - امكانات چند محيطه: ارسال همزمان‏ صوت و تصوير كه در تلويزيون هاي قديمى‏ رايج بوده است، شايد از نخستين استفاده‏هاى‏ رسانه‏هاى چند محيطه باشد. در تلويزيون‏ ديجيتال اين امكان به وجود مى‏آيد كه داده هاى‏ صوتى و تصويرى در كنار داده‏هاى اطلاعاتى و متون ارسال و دريافت شوند. از آنجايى كه‏ تلويزيون استفاده عمومى دارد، اين قابليت چند محيطه بودن بسيار مورد توجه خواهد بود. ضمن تماشاى يك برنامه مىتوان‏ اطلاعات لازم در مورد هر موضوع را دريافت و بررسى كرد. پيش بينى مى‏شود كه در كنار تلويزيون هاي ديجيتال لوازم جانبى نظير چاپگر نيز عرضه شود. در تضاد با تبليغاتى كه براى تلويزيون‏ ديجيتال مطرح مى‏شود هنوز موانع و نقاط ابهام زياد وجود دارند كه به عنوان حربه‏اى در دست مخالفان رخ مى‏نمايند. انتقادات در زمينه‏هاى مختلف قانونى، اقتصادى و عملى‏ مطرح مى‏گردند. در زير پرسش ها و انتقاداتى‏ كه هنوز به آنها پاسخ قانع كننده‏اى داده نشده‏ است ارايه مى‏شود. 
1 - آيا مزاياى پيش بينى شده ارزش اين‏ تغييرات بزرگ و صرف هزينه‏هاى زياد را دارند؟ 
2- همزيستى تلويزيون ديجيتال در كنار صنايع‏ عظيم انفورماتيك كه پيشتاز تكنولوژى‏ ديجيتال هستند چگونه تحقق مى‏يابد ؟ آيا اين‏ صنايع ميدان تصاوير متحرك ديجيتال را تسخير نخواهند كرد ؟ 3 - تغييراتى كه تا كنون در تلويزيون‏ها وارد شده، همواره به صورت سازگار با نمونه‏هاى‏ قديمي تر بوده است. تلويزيون ديجيتال از اين‏ قاعده پيروى نخواهد كرد. مخاطبين تلويزيون‏ تا چه اندازه براى استفاده از اين امكانات نوين‏ علاقه نشان نمى‏دهند و چه مقدار هزينه‏ خواهند كرد ؟
4 - آيا امكانات تلويزيون ديجيتال اقتصادى‏ خواهند شد تا به صورت عمومى و در خانه‏ها مورد استفاده قرار گيرند ؟ و موارد ديگرى كه‏ نظرات مخالفين را تشكيل مى‏دهند. به موازات طرح ايده تلويزيون هاي ديجيتال، تحقيقات و بررسى بر روى محصولات و امكانات جديدى كه بر اين تكنولوژى‏ استوارند، آغاز گرديده است. اين دستاوردها كه از روش هاي ديجيتال سود مىبرند، با رايج‏ شدن استفاده از تلويزيون هاي ديجيتال‏ گسترش و توسعه قابل توجهى خواهند يافت. 
الف - ايجاد يك زيربناى اطلاعات جهانى كه در زندگى روزمره وارد شود: درخواست و استفاده از شبكه هاى‏ بين‏المللى اطلاعات نظير اينترنت روزبه روز بيشتر مى‏شود. جوامع مختلف به سمت اين‏ شبكه‏ها رو مى‏آورند و كاربرد آنها در زندگى‏ روزمره متداول و گاه اجتناب ناپذير مى‏گردد. گردانندگان و كسانى كه سهمى در اين‏ ارتباطات انفورماتيك دارند نيز در تلاش براى‏ گسترش هرچه بيشتر آنها هستند. يكى از قابليت هاى تلويزيون ديجيتال‏ توانايى به كارگيرى آن به عنوان يك وسيله‏ براى انتقال داده‏هاى ديجيتال تصوير، صوت، متن و ... است. تلويزيون هاي نسل آينده تنها يك وسيله براى ارايه اخبار، رويدادهاى‏ روزمره و برنامه‏هاى سرگرمى نخواهند بود. آنها علاوه بر اينكه خدمات نسل‏هاى گذشته‏ خود را ارايه مى‏دهند، در خدمت دنياى‏ اطلاعاتى جديد نيز خواهند بود. همانطور كه‏ مىتوانند برنامه‏هاى سرگرمى را پخش كنند، اين قابليت را دارند كه به شبكه‏هاى‏ انفورماتيك متصل شوند و تمامى خدماتى را كه در يك دفتر كار مورد نياز است، ارايه‏ نمايند. با توجه به اينكه تلويزيون مدتهاست جاى ثابتى در زندگى اقشار مختلف مردم پيدا كرده است، با استفاده از امكانات تلويزيون‏ ديجيتال مىتوان دسترسى به منابع نوين‏ اطلاعاتى نظير اينترنت را به راحتى براى‏ همگان امكان‏پذير نمود. اين امر موجب پى‏ريزى يك ساختار اطلاعاتى جهانى خواهد شد. 
ب - ايجاد تلويزيون متقابل: روياى تلويزيون متقابل از مدتها پيش انديشه توليدكنندگان و نيز تماشاگران را به‏ خود مشغول كرده است. اين نوع تلويزيون اين‏ امكان را به تماشاگر مى‏دهد كه برحسب سليقه‏ خود برنامه‏هايى را درخواست و پخش و نيز اطلاعات و تقاضاهاى خود را ارسال و پاسخ مناسب دريافت نمايند. مشكل اساسى در روش ارتباطى تلويزيون هاي كنونى است كه‏ مخابره اطلاعات تنها به صورت يك طرفه از مركز به مشتركين انجام مى‏شود. پيشرفت هايى‏ در زمينه تلويزيون متقابل در شبكه‏هاى‏ تلويزيون كابلى انجام شده اما هنوز آرمان‏هاى‏ اين طرح محقق نگرديده است. با ارايه‏ تكنولوژى جديد تلويزيون ديجيتال و با در نظر گرفتن و افزودن قابليت هاى مناسب، اين‏ امكان وجود دارد كه تلويزيون متقابل را هر چه‏ بيشتر به واقعيت نزديك نمود. 
ج - تلويزيون‏هايى با كيفيت بالا (HDTV) : ايده HDTV كه نزد ژاپنى‏ها طرفداران‏ بيشترى دارد براى ايجاد يك رسانه تصويرى با كيفيت بسيار خوب مطرح شده است. تحقيقات مختلفى بر روى ويژگى‏هاى يك‏ تلويزيون با كيفيت بالا انجام پذيرفته است. بر اساس نتايج اين تحقيقات صفحه تلويزيونى‏ برخلاف نسبت 43 تلويزيون هاي رايج داراى‏ نسبت طول به عرضى برابر 169 خواهد بود (بعد افقى آن 169 برابر بعد عمودى آن‏ مىباشد). ابعاد نقاط تصوير نيز كوچكتر و در نتيجه تعداد آنها بيشتر (در هر دو راستاى افقى‏ و عمودى تعداد دو برابر) خواهد شد. در سيستم‏هاى كنونى تلويزيون تعداد قاب هاى تصوير 50 تا 60 قاب در ثانيه است. اين تعداد به اندازه كافى زياد نمىباشد و مقدارى سوسو زدن در تصاوير وجود دارد. اگرچه با مشاهده مكرر صفحه تلويزيون، اين‏ سوسو زدن خفيف احساس نمى‏شود، ولى بر اساس مطالعات انجام شده باعث فعاليت و در نتيجه خستگى بيشتر مغز مى گردد. از اين رو مشاهده طولانى تلويزيون ايجاد سردرد مى‏نمايد. در HDTV تعداد قاب ها افزايش مى‏يابد و 70 قاب در ثانيه نمايش داده‏ مى‏شود. با توجه به ارقام ارايه شده و استانداردهاى موجود، پخش يك برنامه‏ HDTV احتياج به انتقال اطلاعاتى با نرخى در حدود 2 Gbit/s خواهد داشت. وابستگى‏ شديد اين طرح جديد به روش هاي‏ فشرده سازى كارآمد، انكارپذير است. پيش بينى مى‏شود كه تا سال 2010 ميلادى‏ امكان استفاده از HDTV در سطح وسيع فراهم‏ شود. تكنولوژى رايج‏ رسانه‏هاى‏ تصويرى به مرز يك تحول بزرگ‏ نزديك مى‏شود. اين نوگرايى نيازمند برطرف شدن مشكلات متعدد عملى، اقتصادى‏ و حقوقى است. تلويزيون هاي ديجيتال كه‏ برهم‏زننده شرايط يكنواخت دنياى تصاوير هستند، رفته رفته از شكل يك رسانه خبرى سرگرمى خارج و به يك وسيله براى ارتباط با دنياى داده‏هاى ديجيتال تبديل مى‏شوند. پيدايش اين وسيله تاثيرات متفاوتى بر زندگى‏ خواهد داشت. در ارايه سيستم‏هاى جديد سعى مى‏شود كه از توانايى‏هاى موجود جهت افزايش كيفيت محصولات بهره گرفته شود. شايد به نظر رسد كه كيفيت و كاركرد سيستم‏هاى رايج به اندازه كافى خوب و مناسب مىباشد. اما اين اظهارنظر پس از ارايه‏ برنامه‏ها با كيفيت برتر شكل ديگرى به خود خواهد گرفت. پيدايش تكنولوژى جديد تلويزيون ديجيتال با تمامى مشكلات و موانع‏ واقعيتى است كه به مرور زمان تحقق خواهد يافت.