Luis Mari Mujika



I
            Ah, Euskal Herri
            zenbat ahulezi,
            ah, Euskal Herri
            zenbat tristezi...
            Euskal Herriak
            (gezur dirudi)
            Euskal hontan
            aunitz deserri!!!
            
            II
            "Gora Euskadi" hoska
            ari zaretan vaskoak
            (vasko nolakoak?)
            al dakizute
            hemen
            beste herririk badela?
            Herri hori
            Euskal Herri
            (euskararen herri)
            -Baina, hori noiztik?
            -Ah, ah, betidanik...!
            
            III
            -"Gora Euskadi"
            vaskoen garraisi.
            Eta Euskal Herri?
            -"Qué dice. No le entendemos.
            Somos vascos".
            -Euskara ikasi!
            -Déjenos en paz".
            vaskoek aitzaki.
            Euskal Herria,
            noiztik haiz Euskaditik
            joana ihesi...?
            
            Luis Mari Mujika
            "VASKOEN" TRIPTIKOA
            (Herria eta bidea 97-98)
             
            Gau hotz-gordina zintzilik
            samin sakon-berdetan...
            Zumeen negar ume-isila
            samin sakon-berdetan,
            udaberriak sukarra,
            samin sakon-berdetan,
            idien begiak nagi
            samin sakon-berdetan,
            azido harro-gordinak
            samin sakon-berdetan,
            puñal-hortzaren zaratak
            samin sakon-berdetan,
            ezpain amorratuen grinak
            samin sakon-berdetan,
            ardoaren hats hautsiak
            samin sakon-berdetan,
            asmo zatarren euriak
            samin sakon-berdetan,
            sakontasun hain berdea
            samin sakon-berdetan,
            gauzen hizketa izkutuak
            samin sakon-berdetan,
            gorroto gaiztoen hortzak
            samin sakon-berdetan,
            zapore gaitzen gaziak
            samin sakon-berdetan,
            mahats bilduen mozioak
            samin sakon-berdetan,
            berde sakonen berdea
            samin sakon-berdetan,
            sakon berdeen hitz sakona
            samin sakon-berdetan,
            Nire poema amaitu da
            arratseko seiretan...
            
            Luis Mari Mujika
            SAMIN SAKON BERDETAN
            (Zortziko hautsiak 56-57)
             
            Zenbat bider
            nere begirada,
            irripar leun ta ozkirri bai litz,
            ixurtzen da leioaren zear!
            Baiña, Illunbe-ren
            tristura belaxka ontan,
            begiak topo egiten dute
            piñudiaren beltz-mordo
            gogor ta bizian.
            Urduri ta mindurik,
            berrriz, begiak
            ergal ta galduak,
            urrutira irristatzen zaizkit,
            zeru-ertzearen luzate geldian
            nekatuak bezela!
            Azkenik, naastu...
            urtu zait begia,
            dana grixean biurtu,
            ta paisajea bera
            itzali lanbroaren
            muiñ belaxkaz...
            
            Luis Mari Mujika
            BEGIRAZ Asperra etorri zen
            hortzak
            kanpora zituen,
            arratoi zapalduaren
            iduria zuen.
            
            Pesimismoak
            ukitu ninduen,
            zabor-ontzira botatzeko
            abortu madarikatua
            nintzen.
            Laban kirats batek
            pozaren katea
            hautsi zidan lehen.
            
            Bai egunaren egunerokotasunak
            busti ninduen,
            asperraren behatz lohi-latzak
            hatzamarka ninduen,
            sentimenduaren sentimenduak
            ukitu ninduen,
            informaltasunaren banalkeriak
            hustu ninduen,
            ezjakinaren mendurak
            busti,
            uki
            galdu egin ninduen....
            
            Luis Mari Mujika
            ASPERRA ETORRI ZEN
            (Hitzak ebakitzean 24-25)
             
            (Eustakio Mendizabal-i)
            
            Bildotsa hil zuten bezperan
            (Ostegun Saindu tristean),
            lurrean umil
            (zekorra bailitz)
            gazte bat asfalto hotzean...
            
            Altzairuzko azkazalak,
            soinean balen algarak
            -"osoro zuri
            zagoz Eustaki",
            gure herriak mindura latz!
            
            Hozka, gordin, ukabilak,
            hamaika laztan fusilak
            -"halako orrazi
            nork dizu jarri?".
            mozkor odol irauliak...
            
            Zulo gazi-gaitzetatik
            (hamaika iturrietatik),
            ah, zenbat herri
            (Euskal Herri isil)
            doakio hola etzanik...
            
            Zekorra gurdi beltzean
            -idigurdi trajikoan-
            osoro hautsi
            zihoan... Beti
            ihintza ozpinaz gurean!
            Gurditik odolak salto
            (harri hotzetan birao),
            ah, zekor horri
            zenbat herri isil
            zulotatik doakio...
            
            Kutxilo beltzen basoa,
            ez al haiz gaurkoz nahikoa?
            Horra Eustaki
            zekorra iduri,
            non zekor bikainagoa?
            
            Odol hoien euripean
            euskal haziok (benetan!)
            ditzagun busti,
            beraren gorriz
            betikoz jantzi gaitean!
            
            Gurdian herri hau preso
            (preso izanik ere libro),
            bai, zekor horri
            aunitz Euskadi
            zulotatik dohakio!!!
            
            Luis Mari Mujika
            GURDI TRAJIKOAN
            (Herria eta bidea 109-110)
             
            Atzo negu zen,
            gaur udaberri,
            bizitzak nola
            joan badaki.
            Hurrena uda da
            (zenbat sagasti),
            bihar biziko
            naizen nork daki...?
            Udazkena isil
            zaigu etorri,
            (ah, lizarretan
            mila tristezi...!).
            Orainak lehena
            ezin du eutsi,
            lehenak orainaz
            ez du lokarri...
            
            Luis Mari Mujika
            ATZO NEGU ZEN
            (Zortziko hautsiak 66)