ABESTIAK




O AMA ESKUAL HERRI (Etxahun) 
Anaia etxen da ezküntü
Bortxatu niz orai joaitera
Ene ophilaren egitera
Pariserat banüazü 
(errepika) 
O ama Eskual Herri goxua
Zutarik hürrün ni trixterik banua
Adios ene etx'ondua
Adios Xiberua. 
Pariseko bizitzia
Lan khostüz irus baguatzü
Hargatik berantzen zitadazüt
Zure berriz ikhustia 
Bena denbora da llaburxko
Othoi ama entzün nezazü
Xokho bat haita izadazüt
Azken egun horientako 



EUSKO GUDARIAK 
Eusko gudariak gara
Euskadi askatzeko
Gerturik daukagu odola
Bere aldez emateko 
Irrintzi bat entzun da
Mendi tontorrean
Goazen gudari danok
Ikurrinaren atzean 



GERNIKAKO ARBOLA (J.M. Iparragirre) 
Gernikako arbola
da bedeinkatua
Euskaldunen artean
guztiz maitatua.
Eman ta zabal zazu
munduan frutua
adoratzen zaitugu
arbola santua 
Mila urte inguru da
esaten dutela
Jainkoan jarri zuela
Gernikako arbola.
Zaude bada zutikan
orain da denbora
eroritzen bazera
arras galdu gera 
Ez zera eroriko
arbola maitea
baldin portatzen bada
Bizkaiko Juntia.
Laurok hartuko degu
pakian bizi dedin
euskaldun jendia. 
Betiko bizi dedin
Jaunari eskatzeko
jarri gaitezen danok
laister belauniko.
Eta bihotzetikan
eskatu ezkero
arbola biziko da
orain eta gero. 
Arbola botatzia
dutena pentsatu
denak badakigu.
Ea bada jendia
denbora orain degu
erori gabetanik
eduki behar degu. 
Beti egongo zera
uda berrikoa
lore aintzinetako
mantxa gabekoa.
Erruki zaite bada
bihotz gurekoa
denbora galdu gabe
emanik frutua. 
Arbolak erantzun du
kontuz bizitzeko
eta bihotzetikan
Jaunari eskatzeko,
gerrarik nahi ez degu
pakea betiko,
gure lege zuzenak
hemen maitatzeko. 
Erregutu diogun
Jaungoiko Jaunari
pakea emateko
orain eta beti.
Baita indarra ere
zerorren lurrari
Euskal Herriari. 



LEPOAN HARTU TA SEGI AURRERA 
Gazte bat lurrean aurkitu dugu
Lore gorriz beterik golkoa
Burdinen atzetik ihesi dator
Euskal gazteriaren oihua
Mutilak eskuak elkar gurutza
Egin ta bultza denak batera
Bidean anaia erortzen bazaik
Lepoan hartu ta segi aurrera 
Tria lara tria lara la la tria lara 
Lepoan hartu ta segi aurrera 
Ez dugu beldurrik, Ez dugu lotsarik
Nor geran, zer geran aitortzeko
Ez gaituk lapurrak, ez eta zakurrak
Kataiaz loturik ibiltzeko
Gizonak bagera, jozagun aurrera
Gure herriaren jabe egin arte
Askatasunaren hegal azpian
Kabia egiten ohituak gare
Ibiltzen aspaldi ikasia dugu
Otsoak eskutik hartu gabe 
Tria lara tria lara la la tria lara 
Lepoan hartu ta segi aurrera
Arrotzek ezpataz hil nahi banaute
Isilduko gaituztelakoan
Zutitu ta euskaraz mintzatuko naiz
Nere hiltzailearen aurrean
Mutila etzazu nigarrik egin
erortzen banaiz gau ilunean
Izar berri bat piztutzera noa
Euskal Herriko zeru gainean 



TXURIKO (Txomin Artola) 
Gu gazte giñadela txalupa guziak
zakurtxo bat ohi zuten ontzi barrenean
begi erne, abilla, ez zen zaunkaria
ihes zihoan arraia harrapatzailea 
Seme esango dizut nola gertatzen zen
puñittutako arraia, suelto batzuetan
legatza ospa, ihes, txakurra jauzten zen
'ta bet-betan arraia hartzen zuen hortzetan. 
Lana horren saria 'txakurraren partia'
deitzen genuen guziok, ongi merezia
maitea-maitea zen txakur ehiztaria
txalupa betetzen zuen anima gabeak. 
Unea etorri da zuri kontatzeko
zer nolako txakurra zen gure Txuriko
uhin izugarriak ez zuen izutuko
arraia utzi baino, lehenago itoko. 
Goiz itsusi batean ez naiz ez ahaztuko
bere lana beteaz jauzi zen Txuriko
baga haundi artean, ehiza ez utziko
legatz haundi batekin ito zen betiko. 



ENE MAITEARI (N. de Felipe) 
Hiri, neure maitea,
dedikatzen dinat negar hau. 
Gaizki erabili duten herriaren negarran dun,
hizkuntza zauritu
ta etxe apurtu baten negarra. 
Haz gaitezen maitasunean, bai biok,
baina zauriak osatuaz geure herriari,
esperantza gabe dagon geure herriari. 
Jo ta ke dabiltzanen zauriak,
ezer egin gabe dabiltzanen zauriak.
Zauriak sendatzen bet,
bai beti, elkarri,
bizia emanez hil arte geure herriari. 
Maita nazan maitasun handiz eta gorriz,
jo ta ke gorrituta,
zauriz, odolez, maitasunez, bizitzaz gorrituta. 




KULEBRIN KULEBRON (Asier Gozategi) 
Zorioneko etxe honetan
Bada hamaika istori
ama ohean etzan zenean
aita gainera erori
ondorenak zer ekarri zuen
ez esan gero inori
aita gainean mugikor eta
amarik ez zan ageri. 
Aitonak lanik ematen duen
edo ez, amari galde
utzi ezkero amona ere
salduko luke debalde
alde batetik erdi itsua
despistatua bestalde
pixa egiten iaioa degu
taparikan altxa gabe. 
Gure etxean ezin bestean
telebistak jo du kiebra
aitona degu kulebroi eta
amona berriz kulebra. 





HERRIKOIA


NAHI ZUIA JIN 
Nahi zuia jin,
brun eta xarmanta,
nahi zuia jin,
oihan aldera. 
Udaberriak zuhaitzak oro lorea
ortzadar margoz apaindu derauzkigu. 
Goazin, maite, goazin,
gerezi hartera
zerua lurrean ikustera. 

HAURRAK IKAS ZAZUE 
Haurrak ikas zazue,
Eskuaraz mintzatzen,
ongi pilotan eta,
oneski dantzatzen. 
(bis) 
Aide ttun ttiki ttun
aide ttun aide.... 
Gure kantu zaharrak,
kontserba ditzagun,
ez da sortu nehun, 
(bis) 
Aide ttun ttiki ttun
aide ttun aide. 



KATUAREN TESTAMENTUE 
Hil da, hil da
gure katue
Ein dau, ein dau
testamentue 
Hil da, hil da
gure katue
Ein dau, ein dau
testamentue: 
Amumantzako, amumantzako
hankak eta burue
Aititenzako, aititentzako
albarkak eitteko narrue
Mantxolintzako, Mantxolintzako
tripa barrue
horixe dala, horixe dala
katuen testamentue 




EUSKALDUNBERRIAREN MAZURKA 
Xalbardin/Herrikoia
Txanbela, "Doinurik doinu", 1987 
Gure euskara
mendi itsasotik hirira ekarri
bertso bi
herorri
euskaldun berri horri 
Gure euskaran
zuri beltz ari naiz juan da etorri
nor nori
biba hi
euskaldun berri hori 
Gure euskarak
normaltasuna "vasco" erdaldunari
hel hadi
euskadi
euskaldun berriari 
Gure euskaraz
eskola karrika etxe ta lantegi
esker bi
gaur hiri
euskaldun berriari 
Astapenetik martxa eman
hire bizi osoari
zenari
danari
euskaraz mintza hadi 
Astapenetik lehen hitza
tono egokian jarri
gaiari
kontari
hi ta biok kantari 
Astapenetik neurri zehatz
eta doinu aukerari
rimari
has hadi
hi ta ni bertsolari 
Astapenetik hordagoka
zaharren enbidoari
puntu bi
altxa hi
euskararen gudari 




JOSEPA ANTONI 
Josep Antoni, kolore gorri
kapitan baten alaba,
aitak doterik emon ez arren
bilatuko deu senarra. 
Astelenean ezkondu eta,
martitzenean basora,
eguastenean orbela batu,
eguenean etxera.
ariekuan bendeja presteu
zapatuan be plazara,
domekan bere apaindu eta
hamarretako mezara. 




OIHANEKO ZUHAIÑETAN 
Oihaneko zuhainetan eder zuhainik gorena
Europako populietan famaturik uskalduna
Hura da zaharrena kantabriaren semia
Lorius bere lurretan beti libre egon dena. 
Leheneko uskaluneri fama zaio baratu
Fidel zela herriari eta legetan argitu
Hura izan da gerlari, usu odolak ixuri
Fidelitatian etxeki eta legia hareki 
Harix piala bildurik uskal herri orotarik
Bakotxak bere botza emanik eta legia zen egin
Orai ezta legerik ez eta ere juntarik
Fidelitatia galdurik eta legia saldurik. 




BAGARE Araban bagare
Gipuzkun bagera
Xiberun bagire
Ta Bizkaian bagara
Baita ere, Lapurdi 'ta Nafarran. 
Guziok gara eskualdun
guziok anaiak gara
Nahiz eta hitz ezberdinez
Bat bera dugu hizkera. 
Bagare, bagera
Bagire, bagara
Euskadi askatzeko oraintxe
dugu aukera. 




BAI EUSKARARI 
Uso zuria, uso gorria
dantzan nabil suaren gain.
Uso gorria, uso zuria
Herriak Euskarari Bai.
Neure kabia daukat garretan,
neure umeak neure zain,
nago odoletan, garretan,
txinparta gainetan
neure umeak neure zain. 
Uso zuria aurkitu dute,
hotzaz dardaraz erdi hila.
Uso gorria garretan dago
Euskal Herriaren bila.
Uso zuria lehengoa duzu,
uso gorria geroa
Euskal Herritik uso bakar bat
eguzki aldera doa. 
Uso zuria, uso gorria... ...neure umeak neure zain. 
San Juan loreak usaina dute
eta Herriek arima,
Euskal Herria euskara barik
irin gabeko ogia.
Euskal Herria euskara gabe
hegal gabeko usoa,
uso gaztea aidatu hadi,
eta eguzkiraino hoa. 
Uso zuria, uso gorria... ...neure umeak neure zain. 
ETA BAI, ETA BAI,
NIK EUSKARARI BAI TA BAI.
ETA BAI, ETA BAI,
GUK EUSKARARI BAI TA BAI