La fôla dal cungrès di can 

Una vôlta, quand tótt i animèl  
i ciacarèven sänper nòt e dé  
in un dialàtt che l êra universèl,  
al prémm cungrès di can al s riuné  

par zarchèr d elèzr un Presidänt  
che, d frånt al Parlamänt di animèl,  
l interpretéss la râza degnamänt  
con dl inzàggn e un curâg' ecezionèl.  

In cl'asenbléa pénna ed gran pasiån  
as sinté fèr al nómm d ògni faziån:  
basût, terié, malòs, vulpén, alàn,  
levriêr, mastén, buldògg, brâc e spinån.  

E ai nasé dal malépp, dla confusiån,  
däl lît fra i can pió cén e pió putént,  
däli aleànz, di acôrd, däl convenziån,  
däl minâzi, di pât, di tradimént.  

Dåpp un mais ed cunfrónt e obieziån,  
ed lòt, musgût, cajén, contestaziån,  
ed dibâtit, intrîg, disertaziån,  
ed pian, mésschi, prumàss, afermaziån,  

in cla cagnèra, in un mumänt ed sòsta,  
un bastardén, un tîp mudèst, prudänt,  
l avanzé tra l silänzi la propòsta  
par truvèr finalmänt al Presidänt.  

"Mé a prupånn d elèzer Presidänt  
chi à -såtta la cô- un gran bån udåur,  
invêzi ed quall sgradé che normalmänt  
l acunpâgna cla pèrt ch'la fà dl armåur".  

A sta prupòsta nôva, uriginèl,  
al cungrès l'apruvé a magioranza,  
e i deleghè s miténn sóbbit a zarchèr  
såtta la cô, un brislinén d fragranza.  

E al fó tótt un nasèr, tótt un fiutèr:  
chi scruvé di eflûvi inbarazànt,  
chi di udûr nauseabónnd da sofochèr,  
chi puzlintòri ch'i êren asfisiànt.  

Anc quî ch'i êrn i notâbil däl faziån,  
ch'i s dèven dl'âria con i congreséssta,  
i deludénn äl tanti cumisiån  
pr äl pózz verifichè con la rivéssta.  

Da alåura, da chi ténp acsé luntàn,  
anc incû, s'as guèrda pr un mumänt  
a cum i s nèsen quand i s trôvn i can...  
l é parché i zairchen sänpr un Presidänt.