In cunfidänza

Che fadîga, ragâz ch'l'é la vétta! 
Un dé stôrta, un dé pèra, un dé drétta... 
Tra sperànz e tra méll ilusiån, 
spass brusànd quèlca bôna ucasiån. 

L'é una dûra ed etêrna partîda, 
l'é una stòria e la t pâsa stra l dîda, 
l'é un regésster ch'at tåcca ed rinpîr, 
l'é una gåzza ch'la t cåulma al bichîr.

I é chi prôva a sumnèr la furtónna 
rezitànd dåu uraziån ala lónna, 
ma la rôda la gîra s'ai pèr 
e t î sänper custràtt a paghèr.

Al rimêdi pió sêri e pió giósst 
L é ciapèrla, la vétta, con gósst! 
L'é una chèrta ch'avän da zughèr, 
l'é un cafà, un pô dåulz e un pô amèr. 

E se la vétta ògni tant l'é un pô bûra 
l'é pûr sänpr una bèla aventûra, 
e a v al dégg pròpri qué in cunfidänza: 
- Méi avairla, piotòst che fèr sänza! -