E tícchete

Int al pajais di scàndel - ch'la srêv l'Itâglia nòstra
fra i funzionèri póbblic...
ai é una vèga giòstra:
as ròba a tutto spiano e as cióffa in abundanza,
e i vénnen tutti assolti coi vûd dla magioranza,
e acsé int äl sfêr pió èlti i lèder i én tabú,
parché la magioranza la sà ch'i én tótt di sû...
e s'i én dû trî minésster ch'i vérren la ganâsa,
al guêren crass i tícchet par fèr quadrèr la câsa.

E tícchete té tícchete
s'am ciâpa al mèla la schénna,
e tícchete té tícchete
ch'am vôl una midgénna:
- Dåu mélla la rizèta
e óng al Voltarén,
e l guêren co'i sû tícchet
l um vûda al catuén.

Al "gran" pentapartito, sía adès che pr al pasè,
con Craxi o con De Mita al tôrcia i amalè:
- Se l'èsma la m turmänta e spass la m fà arabîr
i um fan paghèr la tâsa parfén såura al respîr;
e dåpp che par sventûra la pròstata s'é infiè,
i um fan paghèr la tâsa d un tant ògni pisè.
Sgubèr na vétta intîra pagànd i contribût
e infén paghèr la tâsa pr avair un pô d salût.

E tícchete té tícchete
sta pròstata nujåusa
la m fà scapèr la péssa
e tgnîr luntàn la spåusa
e acsé fra i tícc e i tícchet
cäl spassi vôlt ch'a péss
mé a dégg: "Zidänt ai tícchet"...
e un "bòja a chi s i à méss!"