Testamento ridicoloso 

(G. C. Croce, trascriziån  
dal bulgnais antîg ed Gigén Lîvra)
       
Oh brighè, curî, vgnî qué,
che oramâi mé a sån finé.
Ciamè qué tótt quant avsén
che a sån môrt, oh mé meschén! 
Só, ciapè un bèl matarèl  
e sfarghèm un pôc la pèl,  
ch'ai ò al côrp ch'l é tante dûr  
ch'l é tirè come un tanbûr. 

A m sån tant rinpé coi fîg  
che l um stiòpa, ahimé, al butrîg.
Sintî bän che gran armåur  
fà al mî côrp. Oh, che dulåur! 

A i n ò fâta una spanzè  
ch'ai ò al ståmmg tótt arbaltè  
e al pèr ch'èva int al panzån  
la sajatta con al trån. 

Oh, s'a m fóssia anc afughè  
col prémm fîg ch'ai ò magnè,  
parché an ò mâi pió speranza  
ch'vénnen fòra dala panza.

Andè, dånca, ciamèm qué  
al nudèr, ch'véggna da mé  
parché a vói fèr un tstamänt  
fén ch'a sån in sentimänt. 
 E ch'al fâga una scritûra  
ch'dégga a tótt la mî siagûra  
e ch'as sèva in tótt i lè  
cómm i fîg m an amazè. 
Só, vgnî qué mî brèv nudèr,  
tachè sóbbit a rughèr  
con la vòstra panna in man  
e scrivî pulîd, pian pian. 

Prémm: a lâs a Mingarèl 
ch'l é mî anvåud, fiôl d un fradèl,
tótt i quî dla nòstra cà,  
ch'am la téggna bän, cum và, 

e ch'as tójja i maranghén  
con la bûrsa di quatrén,  
ch'al s i vâga a sputanèr  
duv al vôl, in duv ai pèr. 

Lâs a Bróggna, mî cugnè,  
un badîl stôrt e dsmandghè,  
e una zâpa. E un pudajôl  
a Batéssta, ch'l é sô fiôl.

E pò a lâs al mî sacån  
al fiôl d Ióffa, al pió quajån.
E pò cl èter gabanèl  
a Alfunsén dal Buratèl. 
 Al tulîr da fèr al pan  
ala Fléppa da Bazàn,  
e un linzôl con una tvâja  
al guarzén ciamè Zigâja. 
E pò a lâs, ed man a man,  
a Rizån, Bròc e Barbån,  
strâz, granè e una zavâta  
con tant quî ed tótti äl fâta. 

Quall ch'i avanza, a t al dégg mé,
Mingarèl, ténnel pûr té.  
E s't at fóss da maridèr  
guèrda ch'l'èva di denèr. 

Tént a mänt, in conclusiån,  
d an fèr mâi al pistulån  
parché, adès, chi é pió inmandghè
dala zänt l é pió stimè! 

Äcco, a m sént quèsi ala fén,  
vén un pôc pió atais, pió avsén.
Qué, che almànc t pòsa basèr  
parché a sént ch'a stâg pr andèr.

Mé dsgraziè, a vâg pròpi vî!
A m arcmànd la cunpagnî  
parché a sént, dåpp sta magnè,
che an respîr, am manca al fiè.
 Pûr, in st ûltum mî suspîr  
a tótt quant vói avertîr  
ch'a lasèdi, par st'estè,  
stèr i fîg. An i magnè! 
E se pûr a in vlî magnèr  
ch'ai lasèdi madurèr  
e ch'an fèdi come mé  
che par låur a môr stinté. 

Mingarèl, córr, sèlta, våula,
vûdm al vén zå par la gåula...
a in bvarêv una castlè!  
Bôna nòt, a sån spirè.