Tänp d eleziån

Par stèr int al sicûr, prémma d vutèr,  
un vciàtt l andé all'Ufficio Informazioni  
e "Ch'al scûsa - al dmandé - m pôlel spieghèr,
par môd ed dîr, äl lésst delle opinioni?".  

"Spieghèr?! - fà l'inpieghè - L'é una parôla!
Mé a pòs dèri soltànt quall ch'ai é in piâza..."
(e acsé digànd ai slónga un mócc' d cartâza)
"E ló, ch'al fâga cånt d èser a scôla!".  

Al vciàtt al tôl na scrâna ed mèla vójja,
as métt i ucèl e pò al cmänza a sfujèr,
ma, armassda e prélla, e sfójja che té sfójja,
al n é capèz d truvèr quall ch'vôl truvèr.  

Quall dal spurtèl al dmanda a cal fenòmen:
"As pôl savair cs'al zairca, in nómm ed Dío?"
E ló, instizé: "Al parté di galantòmen!". 
"Bene! - al fà quall - or l'indirizzo io:  

Vede, lí fuori, quel negozio là  
dove c'è scritto sopra Antichità?".  
"Cum srêv a dîr?".  "Che quassta l'é rubâza  
ch'l'an s ûsa pió!". E ai sré al spurtèl in fâza.