CIARDULLO (Michele De Marco) NTIEMPU DE L'UVA Haiu truvatu a Mara Catarina curcata ntra la vigna a nna cuntrura; sutta nna vita d'uva matrucina, s bentrugliatella, pracira e sicura... L'haiu tuccata ccu nna paglicella arrieti de nna ricchia. Illa e' sc-cantata; pue m'ha guardatu tutta assonnatella, ha cuotu nn'uvicella e mi l'ha data... Cumu sapia chill'uva matrucina chi m'ha proiuto Mara Catarina!... E m'ha trovatu Mara Catarina, squazatu, allu parmientu, chi zampava; s'e' appaggiata a llu muru de la tina, ccu nna manu alla faccia e me guardava... E me guardava ccu chill'occhiccielli, chiusi e nun chiusi e me paria nnu juri... Supra la frunte avia due cerritielli scappati fore de lu maccature... Chin'ha zampatu cchiu' chilla matina chi m'ha trovatu Maria Catarina? Puru si nne truvamu ntra nna festa, vire cchi cosa, mancu nne guardamu!... Tu vasci l'uocchi ed io vasciu la testa... Chissu e' lu veru signiu ca nn'amamu... L'amiche tue chi saru tutte quante, iettanu botte, iettanu petrate!... Nue nille ricoglimu tutte quante, cussi' passamu le sante jurnate... Quannu, quannu se ncrocca sta cantina, chi m'ha ligatu a Mara Catarina?!...