Labourerien





Tostaït holl, Bretoned, da glevet ur gentel;

War buhez al labourer eo bet graet n'eus ket pell,

Ur vuhez kriz ha poanius; paouez na deiz na noz!

Hag a ren a galon vat, da vont d'ar baradoz.



Al labourer a labour, n'eus forzh e pe amzer,

Koulz dindan ar yanïen ha dindan an tommder;

Pa vez erc'h, grizilh, kurun, avel, glav, skorn, kazarc'h,

En e bark, o labourat, daoubleget, hañ gwelac'h.



Al labourer zo gwisket peurvuiañ gant loen;

Ne vez ket treset bemdez, evel ar vouc'hizien,

E zilhad zo truilhennet, gant an douar saotret,

Re kêr, a renk e gavout, a skop ouzh e welet.



Disheñvel-meurbet eo stad ar paourkaezh labourer,

Disheñvel dioc'h stad an dud a vez o chom e kêr:

'R re-mañ o deus kig, pesked ha bara gwenn bepred;

Al labourer tammoù yod, bara sec'h, dour bevet.



Al labourer 'renk paeañ, paeañ e pep amzer,

Paeañ telloù d'ar roue, bep bloaz, teir pe beder;

Ha pa renk paeañ e vestr, ma n'eo prest an arc'hant,

Foar a reer gant e zanvez; amañ an nec'hamant!



Da baeañ c'hoazh en deveus obidoù d'ar person,

Evel ma'z eo ar c'hustum, kement-se zo gwirion;

Reiñ o c'hest d'ar veleien, aluzen d'ar beorien;

Hag, evit na faziint ket, gwir d'e servijerien.



Al labourer, goude-se, a vezo tamallet;

Gant an dud eus al lezenn e vezo pizh skarzhet;

Eus e nebeut a vadoù e vezo dibourc'het

Hag, e zanvez o vont kuit, 'n eus ger da lavaret.



Ha mar c'hoarv dezhañ kontañ e arc'hant a-wechoù,

Arc'hant en deus dastumet gant kement a boanioù,

C'Hoarzhin a ra ar gêriz oc'h hual anezhañ,

Ha, mar geller, e gigner, oc'h ober goap outañ.



En diwezh al labourer, baleet lec'h ma karo,

A vezo droukprezeget, kalz tud hen disprizo;

Ha koulskoude, ma teufe da soñjal an dud-mañ:

Diwar brec'h al labourer 'mañ 'r bed-holl o vezañ.



Setu hor buhez, siwazh! hor buhez kriz-meurbet;

Hor stad a zo truezus, hor steredenn kalet;

Hor stad zo poanius-meurbet; paouez na deiz na noz!

Renomp-hi a galon vat da vont d'ar baradoz.






"hual anezhañ": lakaat an hu warnañ