OFFERS

1

Die man was weerstandig,
wóú nie op vrae, sonder respek gerig,
antwoord nie.

Die gesprek raak rof.
Houe reën, teen sy kop,
tot die skedel krakend die vloer tref.

Hy raak stil, onsamehangend,
weier nou éérs
om saam te praat.

Hy sit aan, dokter,
sê die konstabel,
wil nie saamwerk nie.

Toe hy lê, in eie vuil,
karwei 'n bakkie 
sy lyf hospitaal toe,

té laat.
Hy is, byna terloops,
dood.

2

Ver noord
ry 'n wit bakkie
kris-kras deur bos -
met kinders agterop.

Toe die landmyn ontplof,
vlieg hul reguit,
in offerrook,
die niet in.