Verse van De Waal Venter

Bobbejaan klim die berg 
Teen die steil helling
langs die bergpad
die wit hoop
ribbekaste, leë bekkenbene
vingerbeentjies ordeloos uit lit
onderkake los met tande
glimmend in die son
die welwing van breinkaste
agteloos gesaai teen klippe
met gapende murgholtes
oogholtes, openinge vir senuwees. 
Hier het hulle saam die koeëls
deur hulle liggame voel ruk
en die kranse van die Karooberg
die laaste keer laat galm
met woede, angs en alles wat hulle weet
van 'n primate-lewe. 
Uit: GROEN - gedigte oor die omgewing
Saamgestel deur Johann Lodewyk Marais
HAUM-literêr 1990
ISBN 0 7986 3043 4 

Swanger vrou 
Trap versigtig 
op die peervormige aarde,
versigtig want jy is swaar,
versigtig dat jy nie die koringland
te vroeg wan nie
en die wingerd voor die tyd
pars nie. 
Jou oë kyk nou net na noodsaaklike dinge,
jou hande berei nou voor,
jou hare word lank
soos 'n somerweiding -
jou stem
waarsku die diere
van die veld,
jou hande stuur om jou
en jou tande glinster in 'n glimlag
wat kan byt,
want in jou
ontkiem die heerser van die aarde. 
Uit: GROOT VERSEBOEK 

ongepubliseerde verse 

Meteens die klein blaar
uit 'n ingehoue stam,
als van groei is waar. 


Goudskubbige vis
rimpel son op die water,
proe aan die wêreld.